Month: October 2024

Չարաճճի աշնան քամին շատ սառն էր։ Քամին այնքան ուժեղ էր, որ հազիվ էի պահում , որ չընկնեի։ Քամին պտտվում էր օդում և թեթև իրերն ու տերևներն իր հետ բառձրացնում վերև։ Տերևները քամու հետ գեղեցիկ պար էին բռնում և թռչում այգուց այգի։

   Մի պառավ երեք խուլ այծ ուներ։ Մի օր պառավը կորավ։ Այծերը վախեցան ու գնացին պառավին փնտրելու։ Այծերը հադիպեցին մի մարդու ու ասացին․

– Չե՞ս տեսել, ախպե՛ր, մի պառավ այսստեղով անցե՞լ է։

-Այո, տեսել եմ, այծե՛ր, գնացել է աջ կողմ։

Նրանք գնացին ու գտան պառավին ու ասացին․

-Պառա՛վ, ու՞ր էիր կորել։ Մենք քեզ էինք ման գալիս։

-Այծե՛ր, ես ուզում էի գնել ձեզ համար նվեր։

Այծերը ուրախ-ուրախ գնացին տուն։

Կաքավները հանգիստ են։ Ձագերը սովորում են իրենց մամայից, թե ոնց պետք է պահել ձագերին։ Կաքավները երգ գիտեն, որ իրենց մասին է՝ Կաքավիկը: Կաքավները իրենց ձագերին լավ են պահում։ Երբ ձու են ածում, նրանք ձվերի վրա նստում են, որ տաքանան ու ձագեր դուրս գան։